Kochani, koniec niesławnej pamięci Trzeciej Erpe!

Kochani, Dziadek Saturn zatoczył koło (1989) i zacznie wreszcie robić się wesoło… 😁

Zgodnie z tym, co od kilku miesięcy zapowiadam, w styczniu przychodzą do Polski nowe rozkazy zza oceanu i… się rozpocznie… 😀

Będzie dobrze, tylko nie dawajmy się sprowokować, eMOCje trzymajmy przy sobie 🙂

Wolnym Duszom Sława!

TAW

Przesilenie wypala odpady

Oj, ostatnio dostaję mocne wciery, koszmary. Przesilenie znowu wypala jakieś odpady. U Was też tak ostro się dzieje? Cieszy mnie, że jak czytam w temacie rozmontowywania KaKa, to mną już praktycznie żadne emocje nie targają. To bardzo dobry objaw.

Odnośnie pana Rydzyka, o którym powspominało kilka osób, to mój „rezonans” z jego istotą jest żaden. Odrzuca mnie po prostu. Przyznać trzeba, że doskonale znalazł dla siebie miejsce w tym wszystkim i czesze biznes matrixowy, aż trzeszczy. Niesamowite, co jeszcze nadal jest w Polsce możliwe… – już niedługo na szczęście.

Polaryzacja ludzi wzrasta, ciekawie się to obserwuje, choć nie zawsze obiekty obserwacji sprawiają miłe wrażenia. Coraz bardziej jestem „wyalienowany” i matrixowo niekompatybilny – przez to jestem szczęśliwszy, ale żyje mi się tutaj coraz trudniej…

*

Wyalienowanie matrixowe w procesie postępujęcej polaryzacji jest czymś naturalnym. Choć z poczatku przyprawia o napady paniki, to po zrozumieniu zjawiska, które następuje u osób poszerzajęcych świadomość, okazuje się, że jest to w zasadzie pozytywne świadectwo o procesie wznoszenia duchowego, a może raczej bardziej świadomościowego jednostki. Przechodziłem napady paniki i nawet złości na samego siebie, że zajmując się często kompleksowymi sprawami, często gubię się w tak przyziemnych kwestiach, że matrixowo patrząc, graniczę z upośledzeniem umysłowym…

Jednak to złudzenie. Po prostu zmieniają się priorytety, sposób patrzenia i oceny stanu rzeczy. Jeśli to, co „tegoswiatowe”, przestaje być istotne i nie przedstawia sobą często żadnej wartości, to jakżesz można się tym zajmować z prawdziwym zapałem, a zatem jak wyniki jakichkolwiek działań w takim kierunku mają stać się fenomenalne? Niech fenomenalne staną się naprawdę ważne działania w prawdziwym kierunku! Trudno, dla matrixa będą coraz bardziej wysublimowanym dziwadłem, z którym nie każdy odważy się rozmawiać w obawie o szok poznawczy i poważne zwarcie w instalacji jego programów. Jakby to skwitować…, so fckn what?!

Jeśli macie, Kochani, tak, że:

– coraz mniej Was interesuje, co się dzieje w matrixie;

– coraz częściej nie ogarniacie „prostych matrixowych” spraw typu np. papierologia rządu wyzysku i uciemiężenia, ze wszystkimi jego instytucjami i instancjami, bzdetne przepisy i ograniczenia obrażające Waszą logikę i inteligencję, nie mówię nawet o moralności „prawa” (sfałszuj banknot „pisiont” złotych vs. poważnie skrzywdź kogoś – gwarancja, że za pierwsze będzie surowsza kara „zasądzona”), korporacyjnego psychopatycznego środowiska, z całym systemem kastowym nadętego ego, kompleksów i beznadziejnie niskorezonujących kwestii;

– mówicie do Dzieci ich językiem;

-staracie się wysyłać miłość, a nie odpowiedzi płynące z ego, szczególnie na próby wkręcenia Was w dyskusje, spory itp., płynące czysto z egoistycznych pobudek (w sensie: teraz cię będę poniżał, żeby karmić moje ego i przez to osiągnę wrażenie bycia lepszym, wiec wtryniaj się coraz głębiej sobą całym w moją rozmowę, tak jak ja chcę, żeby było, bo tak…);

– nie rezonujecie z przynajmniej połową napotkanych ludzi;

-spotykacie jednostki, które rozumiecie bez słów i w zasadzie nie macie z nimi o czym rozmawiać, bo wystarcza bycie razem przez chwilę i rezonowanie, co napawa nadzieją i uzupełnia wzajemnie energię i sprawia radość;

-poszukujecie mimo wszystko ciągle nadal, z uporem maniaka, wbrew całemu oceanowi dezinformacji, sieczki i syfu;

– nie jesteście w stanie oglądać telewizyjnego programu;

– odczuwacie emocje i intencje innych, co Was dobija w chwilach, kiedy te są w dysonansie nędzy do tego, co ktoś Wam próbuje powiedzieć na przekór Waszemu raportowi empatii;

-nie bawią Was igrzyska dla mas;

– potrzebujecie coraz mniej rzeczy wokół siebie;

– w lesie jesteście szczęśliwi;

– …mógłbym wymieniać bardzo długo, myślę, że sens przekazałem.

Jeśli to i jeszcze więcej się dzieje – to dobrze. Właśnie skończyłem kontemplację na ten temat po pół roku rzucania się sam ze sobą. Po prostu pogodziłem się z tym, że to nieistotne, że staję się upośledzony w oczach matrixa. Wspaniale wręcz się dzieje, będąc upośledzony w optyce matrixa, zaczyna się wreszcie prawdziwie żyć. Trudno nieraz jest to innym wytłumaczyć…

Jak pogodzić powyższe z „przymusem” zarabiania pieniędzy? W ogóle zarabianie… ZA RO BIC się dla matrixa, nie? Jestem ostatnio jak koło zębate w przekładni skrzyni biegów i to chyba jest jakiś muscle car z 7,8 litra V8… Póki co wyrabiam sobie na to receptę, moze niebawem skończy się w ogóle temat, gdy całkowicie się w życiu zmieni i nie będzie tematu pracy.

Nie mam recepty dla nikogo na to, każdy musi sam się z tym zmierzyć. Nikt Wam nie da recepty. Żadni power talker, znawcy szczęśliwości i „ludzie sukcesu”.

Osobiście, póki co, jednak po prostu staram sie wszędzie znajdywać pozytywne aspekty dla mnie i nie przynosić matrixa do domu!

NIE INTERESUJE mnie w domu, co muszę jeszcze odbębniać dla matrixa. Coraz trudniej jednak w tej kwestii być zupełnie spokojnym, bo im bardziej staję się upośledzony, tym bardziej widzę, jaki to jest ciężki bezsens i wyzysk – głównie cierpi na tym Rodzina …”czas”…

Co jest niezwykle istotne: walczę z tym, żeby nie stać się zupełnie niezrozumiały dla otoczenia. To jest klucz dla mnie. Jeśli stanę się niezrozumiały dla otoczenia, to ono nie odczyta moich intencji poprawnie (bo nie liczę na empatię) i zinterpretuje na własną miarkę…, dość krótką miarkę…

Może komuś pomoże – mnie pomaga: starać się być zrozumiałym. Mimo konieczności korzystania z protokołów komunikacyjnych matrixa, czasem nie da się inaczej dotrzeć do niektórych…

autor: Jasność

Zadziewają się rzeczy niepojęte…

Dobrze, że na pamiątkę zrobiłem fotę, bo za kilka dni sam bym nie uwierzył w opowiadaną przez siebie opowieść… Na mojej stałej ścieżce spacerowej widzę atrakcyjną młodą panią z jeszcze atrakcyjniejszym długowłosym owczarkiem niemieckim. Już chcę ich wyprzedzać, bo zwykle chadzam dość dziarskim krokiem, ale mój czuj mówi mi, bym tym razem tego nie robił.

Zwalniam więc kroku, idąc kilkadziesiąt metrów za miłą parą boskich stworzeń.

I cóż widzę? Owczarek zatrzymuje się dokładnie na wysokości mojej prywatnej Świątyni Dumania – i pomimo zdecydowanych ponagleń właścicielki nie chce dalej iść… Kobieta odchodzi kilkanaście, następnie kilkadziesiąt metrów, a pies dumnie ani drgnie… Kobieta wraca i jeszcze raz próbuje ponaglać psa do dalszej wędrówki. Widząc, że pies kompletnie nie reaguje, zaczyna do niego mówić „bardziej zdecydowanym” tonem. Pies dość groźnie zaczyna ją… obszczekiwać – własną panią!…

Ja w tym czasie przechodzę obok i dyskretnie śledzę dalszą część spektaklu…

Pies wreszcie decyduje się ruszyć i niechętnie, z ociąganiem dołącza do kobiety.

Siadam spokojnie w Świątyni i oddaję się medytacji.

*

Po kilkunastu minutach czuję, że coś się dzieje. Otwieram oczy i cóż widzę?… Pies siedzi ponownie dokładnie w tym samym miejscu! Mam wgląd, by natychmiast strzelić fotę. Wyciągam swoją starą nokię i utrwalam moment, który widzicie powyżej…

I ponownie pies – pomimo próśb, a później irytacji właścicielki – nie chce się ruszyć z miejsca. Po prostu jakby znalazł się w zupełnie innej czasoprzestrzeni, w jakimś „przesunięciu fazowym”, mówiąc językiem fizyki.

Kiedy w końcu i tym razem udaje się kobiecie jakoś wreszcie zmobilizować psa do kontynuacji spaceru, powracam do kontemplacji.

*

Mniej więcej po godzinie wracają. Widzę, że psa, który dotąd szedł wolny, tym razem kobieta trzyma na krótkiej smyczy, by w razie czego móc nim „ręcznie zarządzić”…

Patrzę z delikatnym uśmiechem w twarz kobiety…

Słuchajcie, Kochani, takiego szoku w kobiecym oku (pomieszanego z przerażeniem) nigdy w życiu jeszcze nie widziałem… Żałowałem później, że nie miałem przygotowanego aparatu do ponownego użycia, bo fota byłaby bezcenna… 🤣🤣🤣🤣

Dzieje się…

TAW

Letnie Przesilenie 2018, aktualizacja przestrzeni – SłowiAnka

Moje widzenie Świata i nas w czerwcu tego roku. 😀 Nie wiem, czy ktoś z Was w to uwierzy, czy może mnie wyśmieje, ale dostałam taki wgląd w przestrzeń, co w najbliższych dniach może się wydarzyć w naszym życiu na naszej Przepięknej Planecie.

W jądrze Ziemi formowane są nowe elementy, które oczyszczą i przekształcą Matkę Ziemię i Matka Ziemia zrodzi nowe elementy, które są już na nowej częstotliwości.

Dlatego bosakujmy w tych dniach jak najczęściej, by uzdrawiające soki Matki Ziemi uzdrowiły i ożywiły nasze ziemskie ciała, a co za tym idzie, i duchowe.

Kiedy zdałam sobie sprawę, że z rdzenia Ziemi płyną piękne wzmacniające energie, pomyślałam o tym, że jesteśmy teraz podłączeni do całego układu słonecznego i będziemy mogli łączyć się z innymi wymiarami, a nasze Słońce przejawia energię najwyższego wymiaru.

Żyjemy obecnie na wyższej częstotliwości Ziemi, ozacza to, że musimy nauczyć się tworzyć z wyższej częstotliwości.

Większość z nas do tej pory tworzyła w podświadomych umysłach swoje życie, a potem zastanawialiśmy się, dlaczego nic nam się nie udaje, nic nie wychodzi.

Spójrzmy na to, co trzymamy w swojej podświadomości, i spróbujmy się od tego uwolnić, i zacznijmy tworzyć swoje życie ze swojej wyższej świadomości i energii serca.

Istota ludzka ma moc manifestować energię o wyższej częstotliwości, ale powinna oczyścić swoją podświadomość z brudów matrixa, wtedy może stworzyć to, co wybierze, zamiast tego, co podświadomy umysł myśli, że powinniśmy doświadczyć.

Wszystkie planety w naszym układzie słonecznym wibrują na nowej częstotliwości.

My tę energię przejmujemy z przestrzeni i w końcu teraz zaczynamy być wolni. Wszystko, co musimy zrobić, to pielęgnować tę naszą wolność.

Wiem, że nasze życie ma być szczęśliwe, bądźmy więc wdzięczni za wszystko, co mamy, co dostajemy i dziękujmy codziennie za nasze błogosławieństwa.

Starajmy się żyć pięknie, pomimo codziennych przeciwności na tej Przepięknej planecie, ponieważ energia miłości, która z nas emanuje, jest piękna i delikatna.

Pomyślmy, jak miła byłaby ta planeta, gdyby wszyscy zapomnieli o swoich problemach i zaczęli cieszyć się życiem. ❤ ❤

Moje serce w ostatnich dniach rozrywa energia miłości i Kocham bardzo Was i cały ten piękny i jeszcze pełen boleści Świat. ❤

Może plotę Wam moje optymistyczne głupoty, ale tak już mam.

autor: SłowiAnka

.https://youtu.be/v0_I-c2RvOk