Posłanie do nadwrażliwych – Kazimierz Dąbrowski

POSŁANIE DO NADWRAŻLIWYCH

Bądźcie pozdrowieni nadwrażliwi
za waszą czułość w nieczułości świata
za niepewność wśród jego pewności

Bądźcie pozdrowieni
za to, że odczuwacie innych tak, jak siebie samych

Bądźcie pozdrowieni
za to, że odczuwacie niepokój świata
jego bezdenną ograniczoność i pewność siebie

Bądźcie pozdrowieni
za potrzebę oczyszczenia rąk z niewidzialnego brudu świata
za wasz lęk przed bezsensem istnienia

Za delikatność nie mówienia innym tego, co w nich widzicie

Bądźcie pozdrowieni
za waszą niezaradność praktyczną w zwykłym
i praktyczność w nieznanym
za wasz realizm transcendentalny i brak realizmu życiowego

Bądźcie pozdrowieni
za waszą wyłączność i trwogę przed utratą bliskich
za wasze zachłanne przyjaźnie i lęk, że miłość mogłaby umrzeć jeszcze przed wami

Bądźcie pozdrowieni
za waszą twórczość i ekstazę
za nieprzystosowanie do tego, co jest, a przystosowanie do tego, co być powinno

Bądźcie pozdrowieni
za wasze wielkie uzdolnienia nigdy nie wykorzystane
za to, że niepoznanie się na waszej wielkości
nie pozwoli docenić tych, co przyjdą po was

Bądźcie pozdrowieni
za to, że jesteście leczeni
zamiast leczyć innych

Bądźcie pozdrowieni
za to, że wasza niebiańska siła jest spychana i deptana
przez siłę brutalną i zwierzęcą

za to, co w was przeczutego, niewypowiedzianego, nieograniczonego

za samotność i niezwykłość waszych dróg

bądźcie pozdrowieni nadwrażliwi

Kazimierz Dąbrowski

*Kazimierz Dąbrowski (1902-1980) – polski psycholog kliniczny, psychiatra, filozof, pedagog, twórca teorii dezintegracji pozytywnej. Autor licznych publikacji naukowych i popularnonaukowych w dziedzinie psychologii klinicznej, higieny psychicznej, psychiatrii oraz pedagogiki.

Szczęśliwa, dziękuję za tekst 🙂 TAW

Reklamy

Królewski przywilej

Królewski to przywilej dobrze czynić,
źle być za to ocenianym. [7.36]

Wolny od przymusu, żyj z największą radością w sercu,

nawet jeżeli wszyscy wywrzaskują przeciwko tobie, co tylko chcą,

a dzikie zwierzęta szarpią członki tej materii, która zestaliła się wokół ciebie.

Co bowiem przeszkadza, żeby pośród tego wszystkiego ocalić własne myślenie w stanie pogody? [7.68]

Marek Aureliusz, Rozmyślania

Rapsod pamięci Kontrabasisty. Sewerynowi 🔆

Rapsod pamięci kontrabasisty

Delikatnymi dłońmi dotykał strun

Z błyskiem w oku

Z uśmiechem na twarzy

Z dziecięcą radością

W skupieniu

W zamyśleniu

W pełni

Przekazywał wyższość serca

Nad rozumem

Przeszedł na drugą stronę

Będzie grał gdzie indziej

🔆

Sewerynowi w dniu jego odejścia, Lublin, 22.05.2017

Ireneusz Bodo-Leończyk

https://spiewptaka.blogspot.com/2017/05/rapsod-pamieci-kontrabasisty.html

Nada te turbe. Solo Dios basta 🔆 – przesłanie św. Teresy z Ávila dla Lachów 2017

<https://youtu.be/RsHYhrKk0Ls

NADA TE TURBE
(Niczym się nie trap)

Nada te turbe
Nada te espante
Todo se pasa
Con la paciencia
Todo lo alcanza
Dios no se muda

Nada te turbe
Nada te espante
Quien tien a dios

Nada le falta
Nada te turbe
Nada te espante
Solo Dios basta.

Niech nic cię nie niepokoi,
niech nic cię nie przeraża.

Wszystko mija,
Bóg się nie zmienia.

Cierpliwość osiąga wszystko.
Temu, kto ma Boga,

Nie brakuje niczego.
Bóg sam wystarcza.

słowa: św. Teresa z Ávila
śpiewa: Giuni Russo