jasnogorski poczet krolow i ksiazat polskichPoczet Królów Wielkiego Imperium Lechitów z klasztoru na słowiańskim miejscu mocy – Jasnej Górze
poczet-krolow-lechiiJasnogórski Poczet Królów i Książąt Polskich (fot. innemedium.pl)

slavic-kingdom-lechina-empire

europe_east_roman_empire

bieszk_slowianscy-krolowie-lechii

Jest to pierwsza publikacja w polskiej historiografii na temat organizacji władzy i funkcjonowania Lechii, czyli starożytnej Polski, zwanej inaczej Imperium Lechitów, Scytią Europejską lub Sarmacją Europejską. Na podstawie ponad 50 kronik i materiałów źródłowych, polskich i zagranicznych, oraz 36 starych map cudzoziemskich autor opracował, po raz pierwszy, poczet słowiańskich królów lechickich w okresie od XVIII w. p.n.e. do X w. n.e. Dokonał także opisu terytorium Lechii, jej gospodarki, handlu, budownictwa miast, grodów, portów oraz żeglugi, transportu i bitych monet lechickich, a także głównych wojen i bitew, pominiętych dotąd.

Powyższe odkrycia były ściśle związane z wynikami najnowszych badań genetycznych Ariów – Słowian, przeprowadzonych w laboratoriach polskich i zagranicznych w latach 2010-2013, według których my Polacy, Ariowie – Słowianie zamieszkujemy tutejsze ziemie od 10 700 lat.

Potwierdziły to również ostatnie odkrycia polskich archeologów na terenie grodów, miast, osad obronnych i grobowców, wybudowanych przez naszych przodków Ariów – Prasłowian na terenie obecnej Polski.

https://ksiegarnia.bellona.pl/?c=ksiazka&bid=8116

***

POCZET KRÓLÓW LECHII

1. Król Sarmata

Panował w roku 1800 przed naszą erą. Po przybyciu na nasze ziemie został wybrany na króla na prawomocnym wiecu słowiańskim. Był Aryjczykiem – Sarmatą pochodzącym z Persji – ziemi ludzi szlachetnych „Airy-an” (dziś Iran). Jako wielki i szanowany wojownik wprowadził szlachetne normy i zasady co było zalążkiem pierwszej państwowości na naszych ziemiach. Sarmaci słynęli z trzech rzeczy: wartości bojowej, jazdy konnej i prawdomówności – których to według Herodota uczyli od małego swoje dzieci.

Od Króla Sarmaty pochodzą nazwy z owego okresu: Sarmacja, sarmacki, Góry Sarmackie (dziś Karpaty), Morze Sarmackie (dziś Bałtyk), Ocean Sarmacki (dziś Morze Północne), Sarmaci. Istnienie Sarmacji potwierdzają między innymi liczne mapy sporządzane w okresie rozrostu Imperium Rzymskiego.

Król Sarmata zmarł w I połowie XVIII wieku przed naszą erą. Jeszcze do zaborów szlachta doskonale wiedziała i powoływała się na swoje sarmackie, szla-chet-ne, rzecz jasna pochodzenie. Trzy i pół tysiąca lat świadomość tego w narodzie przetrwała!

2. Król Kodan

Panował około 1700 roku przed naszą erą. Był założycielem miasta portowego u ujścia Wisły Kodan (póżniej Codanum, dziś Gdańsk). Potwierdza to także powyższa mapa Pomponiusza Meli oraz inne źródła,

https://pl.wikipedia.org/wiki/Pomponiusz_Mela

gdzie miasto te nosi nazwę Codanovia. Półwysep Helski był jak widać wówczas zbiorem wysp a nie półwyspem, co jest dodatkowym dowodem na starożytność tego zmapowanego w starożytności rejonu i autentyczność Kroniki Prokosza. Kodan tradycyjnie dla ówczesnych zwyczajów był stolicą Sarmacji.

3. Król Lech I Wielki

krol-lech

Panował w latach 1729-1679 przed naszą erą. Był wnukiem króla Sarmaty. Panował 50 lat i według kronikarzy był bardzo waleczny, gdyż wojował z wieloma narodami, znacznie poszerzając granice Lechii.

Nazwa Lechia pochodzi oczywiście od nazwiska tego króla, jak również nazwa Lechici (poddani króla Lecha) lub Laszki – kobiety – poddane króla Lecha.

Lech oznacza jednocześnie, pana, władcę, króla – stąd obecnie słowo „Państwo” – „kraj szlachetnych panów”. Król Lech I został patriarchą królestwa znanego później jako Lechia, Lechistan, Lehestan. Lech I wprowadził system organizacji władzy poprzez rycerstwo. Nominowani na rycerzy nosili nazwę szlachta (z lacha) co oznaczało, że rycerze są towarzyszami broni króla/Lecha z nadania pana tej ziemi. Ustanowił też prawo, że kandydat na króla musi pochodzić z powszechnie szanowanego rodu szlacheckiego (z Lacha), czyli być rycerzem i mieć ukończone 25 lat.

Stolica Lechii była wówczas w Gnieźnie i tam zmarł założyciel wielkiej starożytnej dynastii lechickiej, która przetrwała ponad 3000 lat – do śmierci króla Kazimierza Wielkiego. Od niego wywodzi się też oczywiście nazwa Polachy – potomkowie Lachów, czyli dzisiejsi Polacy.

4. Król Filan

Panował w latach 1679-1649 przed naszą erą. Był synem Lecha I Wielkiego i według Kroniki Prokosza panował 30 lat. Od jego nazwiska pochodzi nazwa Filania (dziś Finlandia), ponieważ król Filan podbił i zhołdował tę ziemię.

5. Król Car

Brak dokładnych danych na temat lat jego panowania, gdyż żyd wyrwał kartkę, handlując w swym kramie. Około 1550 roku przed naszą erą król Car założył miasto Carodom, gdzie tradycyjnie przeniósł stolicę (późniejsza nazwa to Carodonum, a dziś dzielnica Stradom w Krakowie). Miasto było na drugim brzegu Wisły dokładnie naprzeciwko dzisiejszego Wawelu. To święte dla Słowian miejsce zostało później splugawione i w miejscu tym obecnie stoi jakiś kościółek, co uniemożliwia badania archeologiczne.

6. Król Lasota

Znana jest tylko data jego śmierci: 1479 przed naszą erą. Był potomkiem króla Lecha I Wielkiego.

Rządził w Carodomie – ówczesnej stolicy Lechii. Mieszkał na Wzgórzu Lasoty, nazwanym tak oczywiście od jego imienia. Na wzgórzu tym pochowano później króla Kraka, usypując kopiec. Nazwa tego wzgórza przetrwała niezmieniona od 3500 lat!

7. Król Szczyt

Zaczął panować w 1482 przed naszą erą. Król ten wybudował nad Morzem Sarmackim (Bałtykiem) miasto Szczyt (dziś Szczecin), gdzie tradycyjnie przeniósł stolicę, w której sprawował rządy. Miasto powstało około 1450 roku przed naszą erą. Co ciekawe, według watykańskiego dokumentu „Dagome Iudex” niemal 2500 lat później Mieszko I także po raz drugi przeniósł stolicę do Szczecina – było to w roku 957 naszej ery.

Badania archeologiczne zlokalizowały ruiny starożytnego miasta – portu z XV wieku przed naszą erą oraz ślady świątyni słowiańskiej na Wzgórzu Zamkowym. W sumie w tym mieście były trzy słowiańskie świątynie – po jednej na każdym wzgórzu.

8. Król Alan II

Zmarł w 1272 roku przed naszą erą. (Dwustuletnia „luka” w okresach rządów niewątpliwie zostanie kiedyś wypełniona – najprawdopodobniej królem Alanem Pierwszym, skoro są dane, że panował Alan Drugi). Według aż pięciu różnych kronik król Alan II został wybrany na króla na prawomocnym wiecu słowiańskim ze względu na swoją wartość.

9. Król Wandal

Panował około 1272 roku przed naszą erą. Był najstarszym synem króla Alana II i został wybrany na króla na wiecu słowiańskim. Panował nad wszystkimi plemionami Ariów – Słowian zamieszkującymi wówczas Lechię: Wandalami, Indoscytami, Scytami, Sarmatami – mówiącymi oczywiście jednym wspólnym prasłowiańskim językiem. Od nazwiska tego króla Wisłę zaczęto nazywać Wandala.

10. Król Lech II Chytry lub Lis/Listyg

Panował w latach 336-323 przed naszą erą. Zasłynął pokonaniem Aleksandra Macedońskiego, który po pokonaniu Ilyrii i Panonii zapragnął podbić Lechię. Przysłał do Carodomu (Caraucas, Krakowa) posłów z żądaniem hołdu i okupu. Posłowie zostali przez Lechitów zabici, co „obraziło majestat” Aleksandra, tak więc w „celu ukarania sprawców” poprzez Morawy wkroczył do Lechii. Spustoszył ziemię śląską i krakowską, i sam starożytny Kraków. Napisał nawet do swojego nauczyciela Arystotelesa mało skromny list:

Ażeby troskliwości twojej o powodzenie nasze nie trzymać w niepewności, donosimy ci, iż nam się bardzo dobrze wiedzie przeciwko Lechitom. Sławne miasto ich Caranhas [Kraków] zwane, potężniejsze walecznością Rycerzów niżeli zamożnością w bogactwie, warowniejsze sztuką niż położeniem, i inne przyległe zawojowaliśmy szczęśliwie.

Do wyparcia wojsk macedońskich walnie się przyczynił wódz wybrany na czas wojny – wojewoda Lech, który zorganizował tak skuteczną obronę, jak i udane kontrataki, że najeźdźca odstąpił. Za zasługi na polu bitwy na wiecu został wybrany na króla Lecha II Chytrego – przydomek pochodzi od sprytu, jakim się wobec znacznie liczebniejszego wroga wykazał, kiedy aż do stanu kompletnego wyczerpania wodził wojska macedońskie po bagnach, stepach do chwili, aż sami się wycofali, nie mogąc znieść dalszych trudów wyprawy. Wojewoda Lech zasypywał studnie, wycinał sady, budował na rzekach tamy, zmieniając ich bieg, organizował zasadzki tak uporczywie, że widmo śmierci z głodu skłoniło Aleksandra Macedońskiego do wycofania armii [pierwszy polski partyzant 😉 – przyp. TAW].

11. Król Polach

Panował w latach 231-188 przed naszą erą. Z kronik Narkosza, Warmisza oraz Prokosza wiadomo, że został wybrany na słowiańskim wiecu i panował 43 lata. Nosił królewską czapkę i berło należne prawomocnie wybranym władcom Lechii.

12. Król Lisz

Nie wiadomo, kiedy panował. Wiadomo tylko, że był wnukiem króla Polacha.

13. Król Posnan

Nie wiadomo, kiedy panował. Wiadomo tylko, że on także był wnukiem króla Polacha. Założył miasto Poznań i przeniósł tam tradycyjnie stolicę Lechii.

14. Książęta Sandomir, Lublin, Lubusz

Nie wiadomo kiedy panowali, ale wiadomo, że założyli miasta Sandomierz, Lublin i Lubusz.

15. Król Lech III Ariowit/Ariowist

krol-lech-III

Panował w latach 74-25 przed naszą erą. Ariowit był królem Ariów – Słowian a jego nazwisko oznacza dosłownie pan, władca, pasterz Ariów. Ariowit długo walczył  o Galię (dziś Francja) z wojskami Juliusza Cezara i na jego wniosek został w 59 roku przed naszą erą uznany oficjalnie przez senat Starożytnego Rzymu za króla i przyjaciela Rzymu – zapewne po zakończeniu wojny lub podczas traktatów pokojowych. W tamtym okresie słowo „Germania” oznaczało „sąsiada” lub „brata”, a nie jak dzisiaj „Niemca”, i w wyniku zmagań z Cesarstwem Rzymskim po 14 latach panowania w Galii utraciliśmy na pewien czas podbite przez Rzym te ziemie. Po zaciętych walkach w czasie 10 letniej kampanii jaką toczył w Galii, a zwłaszcza po trzech przegranych bitwach stoczonych ze Słowianami Juliusz Cezar zaoferował Lechowi III Ariowitowi starszą siostrę Julię na żonę wraz z Bawarią w posagu, ale pod warunkiem zawarcia pokoju i wstrzymania ataków Słowian.

Juliusz Cezar pamiętał, że podczas tej kampanii jego wojska zabiły dwie poprzednie żony naszego króla w Galii. Król Lech III przystał na to poślubił Julię i podarował jej w prezencie ślubnym ziemię serbską – część podległego mu Imperium Lechitów. I tak oto Lechici wkroczyli do Rzymu jako oficjalni Przyjaciele Rzymu zaakceptowani przez rzymski senat. W wyniku tej małżeńskiej umowy Bawaria od 56 roku przed naszą erą należała do Lechii.

Od tamtej pory bawarskie miasto Vindelicum  [dziś Augsburg – przyp. TAW] nazywane było miastem Lecha.

Po śmierci Cezara w 44 roku przed naszą erą (którego zamordowanie zorganizowali żydzi, których wypędził z miasta, zakazując im lichwy) w senacie toczyły się spory i naciski o wyrwanie Bawarii wraz z miastem Lecha z rąk Lechii.

16. Król Awiłło Leszek IV, Uznany

Panował w latach 25 przed nasza erą – 34 naszej ery [a więc w czasach Jezusa – przyp. TAW]. Ten pół Słowianin, pół Rzymianin był synem króla Lecha III Ariowita i Rzymianki królowej Julii Caesaris Major – czyli siostrzeńcem Juliusza Cezara. Jego największym wyzwaniem było utrzymanie w Lechii Bawarii, którą Rzym oczywiście razem z miastem Lecha usiłował odebrać i ponownie włączyć jako prowincję do swojego imperium.

I tak w 9. roku cesarz August Oktawian wysłał armię w celu zdobycia miasta Lecha. W ciężkich walkach dosłownie cały legion rzymski razem z generałami, pretorem i trybunem wojskowym, został do nogi wybity przez Słowian. Miejsce tej klęski położone dziś w centrum miasta nosi obecnie nazwę Perleich (Perdito Legio – zniszczony legion). Równina ciągnąca się obok miasta nazywa się Lechfield (Lechowe Pole) a sama rzeka do dziś nosi nazwę Lech. W tym samym roku Rzym stracił jeszcze kolejne trzy legiony wycięte w pień wraz z dowództwem przez koalicję Słowian z Imperium Lechitów oraz plemion celtycko-galijsko-normańskich.

To w tych walkach Lechici zdobyli rzymski sztandar z orłem białym. Dowódcą Ariów – Słowian który wciągnął Rzymian w słynną zasadzkę w Lesie Teutoburskim był słowiański książę Arminiusz. Był Ariem – Słowianinem a nie Germanem jak go w późniejszych czasach ogłosił kłamliwie zaborca niemiecki. (Niemcy do dziś stawiają mu pomniki i na siłę zniemczają jego imię Arminiusz na „Herman”).

Trzy lata później w roku 12 naszej ery cesarz August zdobył jednak i zniszczył miasto Lecha i zmienił jego nazwę na Augusta Vindelicorum (dziś Augsburg). Z nazw historycznych z tamtego okresu ocalały do dziś jeszcze: Lechrain (Region Lecha), rzeka Lech, Lechfall (wodospad na tej rzece) i Lechschlucht (przełom na rzece Lecha), Lechbrucke (most Lecha), Lechenhausen sud, ost, west, (dzielnice Augsburga), Lechkanale (kanał Lecha) oraz Lechradweg (sieć ścieżek rowerowych Lecha).

Droga przez Alpy przez miasto Lecha została nazwana przez Rzymian Via Julia na cześć żony króla Lecha III. We Włoszech zachowała się też marmurowa płyta nagrobna z I wieku ufundowana przez cesarza Tyberiusza Klaudiusza o treści „Na pożegnanie, Awiłłowi Leszkowi, Tyberiusz Klaudiusz, grób ten z czterema framugami, na osiem urn popielnych, jeszcze za życia jemu jedynie dla zaszczytu, na zupełną własność oddał” (CAVILLO LESCHO TI CLAVDIVS BVCCIO COLVMVIARA III OLL VIII SE VIVO A SOLO AD FASTIGIVM MANCIPIO DEDIT).

17. Król Wisław I

Panował w latach 35-91. Rządził Lechią ponad 50 lat i od jego nazwiska zmieniono nazwę Wandalu na Wisłę.

18. Król Witosław

Panował w latach 91-127. Był synem króla Wisława i pojął za żonę Armenię pochodzącą z Gotlandii.

19. Król Alaryk I

Panował w latach 127-162. Był synem króla Witosława i pojął za żonę Wellę z Kolina (dzisiejszej Kolonii).

20. Król Dieteryk

Panował w latach 162-201. Był synem króla Alaryka I i pojął za żonę księżniczkę Dianę z Trewiru (dzisiejszy Trier).

21. Król Teneryk

Panował w latach 201-237. Był synem króla Dieteryka i pojął za żonę księżniczkę Wignonę.

22. Król Heldwiryk

Panował w latach 237-292. Był synem króla Teneryka i niestety strony z opisem tego króla zostały z Kroniki Prokosza wyrwane.

23. Król Wizymir Budowniczy

Panował w latach 292-340. Był synem króla Heldwiryka i wybitnym lechickim władcą na którego polecenie Nakorsz Warmisz spisał swoją kronikę. Miał kilka żon. Walczył z Gotami, Szwedami i Duńczykami – zdobył i zajął Jutlandię. W jednej z bitew wziął do niewoli syna księcia Jarmaryka oraz córki króla duńskiego Sywarda I. W roku 340 założył miasto Bukowiec (dzisiejsza Lubeka) oraz rozbudował i nazwał miasto Wizymierz (dzisiejszy Wismar). Rozbudował także starożytny Kodan (dziś Gdańsk) wybudował w nim port i skład kupiecki na cały wschodni region. Podczas jego panowania stolicą Lechii był Wizymierz.

24. Król Mieczysław

Panował w latach 340-386. Za jego rządów w Lechii nastąpił taki dobrobyt i przyrost ludności słowiańskiej, że wystąpiło przeludnienie i produkcja żywności zaczynała być niewystarczająca. Duża część Ariów – Słowian przygotowała się i wyruszyła w poszukiwaniu nowych ziem do zasiedlenia. Byli to Scytowie, Suewowie, Wandale, Burgundowie, Alanowie i Goci. Dotarli do dzisiejszej Francji i Hiszpanii zakładając tam słowiańskie królestwa. Król Mieczysław pojął za żonę księżniczkę Bulgę z Trewiru (dzisiejszy Trier).

25. Król Radgoszcz

Panował w latach 388-394. Był starszym synem króla Mieczysława. Był zadeklarowanym wrogiem Rzymu i religii chrześcijańskiej. Zaplanował wielką wyprawę Słowian na Italię w celu obalenia cesarstwa rzymskiego. W późniejszych latach Słowianie czterokrotnie Rzym zdobywali i plądrowali.

26. Król Witosław II

Panował w latach 394-405. Był młodszym synem króla Mieczysława i przy akceptacji wiecu słowiańskiego przejął władzę od ustępującego dobrowolnie brata Radgoszcza. W roku 405 ogromna armia ponad 200 tysięcy Ariów – Słowian na czele z bratem króla – wojewodą Radgoszczem przekroczyła Alpy i wkroczyła do Italii, gdzie wybuchła panika. Ludność chroniła się za murami miast a niewolnikom wstępującym do armii automatycznie dawano wolność. W roku 406 Radogoszcz został jednak wzięty do niewoli podczas oblężenia Florencji, a jego woje złożyli wówczas broń. Jego zabito, a większość wojowników wymordowano lub sprzedano do niewoli. Nielicznych wcielono do armii rzymskiej.

27. Król Corsico

Panował w latach 405-454. Był synem króla Radgoszcza i panował w Krakowie. W 413 roku zorganizował i poprowadził wyprawę Słowian do Galii. Zarówno on jak i jego syn zaginęli w Galii – prawdopodobnie zginęli lub zostali uwięzieni przez Rzymian.

28. Król Wisław II

Panował w latach 477-486. Rządził w Lechii przez 9 lat i pojął za żonę księżniczkę Adelę z Saksonii.

29. Król Alaryk II

Panował w latach 487-507. Był synem króla Wisława II i pojął za żonę księżniczkę Teodorę.

30. Król Alberyk II

Panował w latach 507-526. Był synem króla Alaryka II i pojął za żonę księżniczkę Silrilię. On także przyczynił się do rozwoju i wzrostu potęgi Lechii.

31. Król Jan

Panował w latach 526-566. Był synem króla Alberyka II i pojął za żonę Eufenię. Za jego rządów Imperium Lechitów osiągnęło swój szczyt rozwoju i potęgi militarnej oraz terytorialnej. Imperium rozciągało się od Renu na zachodzie aż po Wołgę na wschodzie. Od Bałtyku na północy aż po Adriatyk i Morze Czarne na południu.

32. Król Radgoszcz II

Panował w latach 566-613. Był synem króla Jana i pojął za żonę Albertinę. Kontynuował wielkie dzieło swojego ojca i utrzymał potęgę Imperium Lechitów.

33. Król Wisław III

Panował w latach 613-652. Był synem króla Radgoszcza II. W czasie jego panowania doszło do podziału i wyodrębnienia się Słowian Południowych: Morawian, Słowaków, Czechów, Karyntian oraz Słoweńców, którzy po wyborze własnego króla Samona powołali państwo Samona. Te nie wykształciło nigdy żadnych struktur państwowych i przetrwało zaledwie 35 lat – do śmierci króla Samona po czym zniknęło z areny dziejów.

Bezkrólewie w latach 652-659

Po śmierci króla Wisława III nastąpił siedmioletni okres bezkrólewia do czasu wybrania na wiecu słowiańskim władzy zarządzającej Imperium w formie:

Dwunastu Wojewodów – po raz pierwszy – panowało w latach 659-694

Na wiecu pod Gnieznem wybrano do rządzenia Lechią 12 wojewodów reprezentujących 12 prowincji Imperium. Każdy z nich mógł w swoim województwie mianować urzędników, zwoływać wiece i podejmować decyzje wewnętrzne. W przypadku wrogich najazdów 12 wojewodów wybierało spośród siebie dwóch najlepszych dowódców biegłych w rzemiośle wojennym: hetmana i jego zastępcę. Ich zadaniem było przeprowadzenie mobilizacji rycerzy Lechitów, odparcie nieprzyjaciela oraz zabezpieczenie granic przed wrogiem. W początkowym okresie rządy wojewodów były prawidłowe, stanowione prawo słuszne i zrozumiałe, jednak z czasem poczucie władzy, bezkarności i szukanie korzyści własnej zamiast dobra ogółu, prowadzić zaczęły do konfliktów.

Kronika Prokosza tak podaje: „Uprzykrzywszy sobie Polacy prędko Arystokracyą – to iest rząd wielu Panów – znowu się do Monarchii, to iest iednego panowania Męża, iak było z wieku, powrócili. W Gnieźnie tedy, po długim tey rzeczy rozmyśle Roku stworzenia świata 4649 zdodnymi głosamy obrany iest od Polaków za Pana”.

34. Król Krak I

krol-krakus

Panował w latach 694-728. Był jednym z wojewodów, spośród których na prawomocnym wiecu słowiańskim został wybrany królem Lechii za waleczność, prawość i ogromne doświadczenie w prowadzeniu udanych wypraw wojennych. Panował w Carodomie, który rozbudował po lewej stronie Wisły i nazwał od swojego imienia Krakowem. Na wzgórzu zbudował gród i nazwał go Wawelem. Zorganizował sądy, ustanowił sędziów w każdej dzielnicy Lechii. Podporządkował i zhołdował oderwane wcześniej ziemie tak zwanego państwa Samona, ponownie włączając je do Imperium Lechitów.

W walnej bitwie pokonał Franków nad Dunajem. Walczył też z Sasami broniąc zachodniej granicy. W Kronice pisze: „Franków rozgromił. Węgrów odepchnął. Rzymianów od granic odstraszył. A Sasów zwyciężył powtórzonymi fortunnie utarczkami”. Miał kilka żon, a z nimi dwóch synów i córkę.

Po śmierci został pochowany na Wzgórzu Lasoty (kopiec Kraka). Nigdy nie zbadano dokładnie tego kopca, a prace archeologiczne przerwano nagle bez ważnego powodu.

Prowadzone przez doc. Józefa Żurowskiego w latach 1934-1937 prace archeologiczne w Kopcu króla Krakusa I. Przekopano zaledwie 4% podstawy kopca, a docent Żurowski „nagle zmarł” w trakcie tak przełomowych dla dalszych dziejów Polski prac (fot. wikipedia)

35. Król Krak II

Panował w latach 728-733. Był synem króla Kraka I zaaprobowanym przez słowiański wiec. Panował tylko pięć lat, ponieważ został zamordowany z zazdrości przez młodszego brata Lecha, który przekupił zbira jakiegoś i zamordował brata na polowaniu a później twierdził że Krak II zginął w wypadku. Podobnie jak jego ojciec został pochowany w kopcu. Nigdy nie zbadano archeologicznie tego kopca.

36. Król Lech V Zabójca

krol-lech-V-zabojca

Panował w latach 733-735. Objął tron w Lechii po uzyskaniu zgody wiecu słowiańskiego. Z łatwością okłamał wszystkich sztucznymi łzami, jakoby jego brat zbytnio się zbliżył do rannego niedźwiedzia i ten go strącił z konia, a potem zabił. Spreparował nawet fałszywych świadków tego zdarzenia. Panował dwa lata, nim jego zbrodnia wyszła na jaw w wyniku zeznań leśniczego, który widział morderstwo. Przez radę starszych wiecu słowiańskiego został skazany na karę śmierci przez rozerwanie końmi, jednak jego siostra Wanda wybłagała dla niego wygnanie z kraju. Wypędzono go w 735 roku i słuch po nim zaginął.

37. Królowa Wanda

krolowa-wanda

Panowała w latach 735-740. Kronika pisze: „Wendą dla osobliwey nazywana była urody i piękności, któremi iako wędką ryby serca do siebie przypatruiących się ciągnęła kawalerów”. Książę Markomanów wysłał do niej posłów aby ją nakłonić do małżeństwa jednak Wanda wolała być królową Lechii niż żoną księcia Markomanów i odmówiła. Obrażony odprawieniem posłów książę stanął z wojskiem u granic Lechii ale Wanda go pokonała w krótkiej batalii i ze wstydem musiał powrócić do ziemi swojej.

Wanda z wojskiem dumnie powróciła do Krakowa, oddała ofiarę swoim bogom i z całym rynsztunkiem na koniu się do Wisły rzuciła dla zachowania panieństwa, które poświęciła słowiańskim bogom.

Milę od Krakowa jej ciało wyłowiono i została tam pochowana ze wszystkimi honorami na wyniosłym wzgórzu, gdzie na wieczystą pamięć polskiej bohaterki usypano mogiłę. Tego kopca także nigdy nie zbadano.

Dwunastu Wojewodów – po raz drugi – panowało w latach 740-760

Po tragicznej śmierci królowej Wandy ponownie zapanowało bezkrólewie. Dwunastu wojewodów podobnie jak poprzednio początkowo panowało zgodnie, lecz później nastąpił okres wzajemnych sporów i waśni co prowadziło także do niepokojów wśród ludności w poszczególnych dzielnicach. Ponieważ zaczęło to prowadzić również do najazdów Markomanów, Sasów i Prusów zwołano wiec w Gnieźnie, na którym wybrano na króla jednego z wojewodów.

38. Król Lech VI Przemysław

Panował w latach 760-780. Był królem odważnym, przemyślnym (sprytnym) i walecznym. Nad Sanem wybudował gród Przemyśl, gdzie przeniósł stolicę Lechii. Na zachodzie walczył z najeźdźcami frankońskimi Pepina Krótkiego, na południu wygrał wojnę z Morawami. Poskromił Sasów nad Łabą jeszcze jako wojewoda i odzyskał zagarnięte tereny i miasta. Po sukcesach militarnych stał się tak sławny, że sąsiedzi zaprzestali najazdów. Jego jedyny syn okazał się kaleką niezdolnym do sprawowania władzy królewskiej.

39. Król Lech VII

Panował cztery godziny 6 października 780 roku. Po śmierci Lecha VI wiec słowiański zadecydował o przeprowadzeniu zawodów o koronę króla Lechii spośród szlacheckich rycerzy, którzy mieli ukończone 25 lat. Pod Krakowem na drewnianym posągu bóstwa słowiańskiego umieszczono insygnia królewskie – historyczną czapkę i berło króla Polacha. Wyścig do posągu wygrał Leszek – jeden z możnowładców. Okazało się jednak, że wieczorem poprzedniego dnia rozkazał rozsypać na trasie wyścigu żelazne szyszki co sprawiło, że konie konkurentów poraniły sobie kopyta i nie dotarły do mety tak szybko jak jego koń, który był podkuty.

Kiedy oszustwo się wydało ucztujący już król został zatrzymany, osądzony i jednomyślnie skazany na rozerwanie końmi. Wyrok natychmiast wykonano i tak panowanie króla Lecha VII trwało tylko od godziny 9:00 do 13:00. W lechickiej tradycji pozostał jedynie po tym królu praktyczny zwyczaj podkuwania koni i noszenia butów z podkówkami.

40. Król Lech VIII

Panował w latach 780-800. Był drugim w wyścigu do posągu więc automatycznie został królem Lechii. Rządził z Krakowa. Był władcą łaskawym, pokornym i kochającym sprawiedliwość. Był także waleczny i skutecznie toczył wojny z Prawęgrami, Morawami i Sasami, którzy najeżdżali ziemię myszyńską (dziś Meklemburgia) oraz luzacką (dziś Holzacja). Wprowadził zwyczaj szkoleń rycerskich dla młodzieży organizując wysokie nagrody w konkursach, turniejach i pojedynkach, które wręczał osobiście tym, którzy zwyciężyli.

41. Król Lech IX Waleczny

Panował w latach 800-824. Tron w Krakowie objął po ojcu przy akceptacji wiecu słowiańskiego. Przerósł ojca dzielnością, podbojami i sprawnością rycerską. Umocnił Imperium Lechitów całkowicie podporządkowując ziemie pomorskie nad Morzem Sarmackim (Bałtykiem), włącznie ze wszystkimi grodami pomiędzy miastem Brzemię (dziś Brema) aż po Kodan (dziś Gdańsk). W okresie jego panowania w skład Imperium Lechii wchodziły: Bohemia (Czechy), Morawy, Słowacja, ziemie prawęgierskie oraz Ruś Kijowska aż po rzekę Don i Nowogród.

Król Lech IX walczył z Karolem Wielkim.

Prawęgrów wyzwolił od płacenia haraczu Włochom i Grekom. Wysyłał jednocześnie gratulacje Karolowi Wielkiemu za jego sukcesy na polu walki w Hiszpanii przeciwko Arabom. Zawsze uczestniczył osobiście w wojnach i bitwach na obrzeżach Imperium i przeważnie zwyciężał. Był niezwykle sprawnym administratorem.

Za jego panowania nigdy więcej wojska Karola Wielkiego nie odważyły się wkroczyć na terytorium Imperium Lechitów.

Na rok przed śmiercią zwołał wiec w Gnieźnie, na którym zaproponował i uzyskał zgodę na podział Lechii z dotychczasowych 12 na 20 dzielnic, zarządzanych przez książąt lechickich – jego 20 synów.

42. Król Popiel I

krol-popiel-I

Panował w latach 824-830. Był najstarszym z dwudziestu jeden synów króla Lecha IX. Po odebraniu uroczystej przysięgi na wierność od 20 młodszych braci został zaakceptowany na wiecu słowiańskim na króla Lechii. Przeniósł stolicę z Krakowa do Kruszwicy, gdyż obawiał się najazdów ze strony Karola Wielkiego. Kronika podaje że był tchórzem, żarłokiem oraz kobieciarzem. Cnotę miał jedną gdyż był bardzo łagodny i łaskawy dla poddanych, lecz uciekał od problemów i wojen. Imperium funkcjonowało tylko dzięki jego braciom. Zmarł na serce w roku 830.

43. Król Popiel II

krol-popiel-II

Panował w latach 830-840. Był synem Popiela I. Na zwołanym w Gnieźnie wiecu został wybrany na króla decyzją dwudziestu stryjów – książąt dzielnic Imperium Lechitów. Miał tylko dwanaście lat kiedy obejmował rządy więc przydzielono mu doradców. Po ojcu odziedziczył skłonność do ucztowania i rozpusty. Wśród żon miał kilka księżniczek – czeską, ruską, saską oraz lechicką. Oprócz saskiej wszystkie pozostałe były pogankami. Księżniczka saska Ryksa została specjalnie przygotowana i wysłana przez ojca i dwór Saksonii oraz władze kościelne do Popiela aby zniszczyć słowiańskie, niepodległe i niezależne od nikogo Imperium Lechickie – od 2 tysięcy lat nieujarzmione i niepodbite przez nikogo.

To czego nie udało się dokonać Persom, Rzymianom, Bizancjum i Frankom, saska księżniczka zrobiła. Przez kilka lat Ryksa urabiała króla Popiela II sącząc nienawiść do jego stryjów. Zdominowała całkowicie pozostałe żony i władcę Lechii. Dopięła swego, kiedy podczas uczty otruła wszystkich jego dwudziestu stryjów – książąt wszystkich dzielnic Imperium. Było to niewyobrażalnie podłe ze strony chrześcijańskich władz Saksonii. Takiej zbrodni jeszcze nigdy wcześniej nie było na naszej ziemi. Ta katastrofa była możliwa także z powodu rozprężenia, arogancji i braku czujności ze strony książąt.

Według wielu kronik to jeden z książąt sąsiadujących z Saksonią, dał się przekonać i polecił królowi Popielowi księżniczkę Ryksę za żonę. Po ujawnieniu zbrodni wśród rycerstwa nastąpił szok a potem ogólny bunt ludności.

Król Popiel II wraz z żoną morderczynią i dziećmi (dwóch synów i córka) uciekł do Kruszwicy, gdzie zostali zabici przez rozwścieczone tłumy. Tylko trójka starszych synów zbiegła na ziemie pomorskie. W tym samym czasie czekający na sygnał od Ryksy, że dwudziestu książąt już nie żyje, książę Saksonii ruszył ze swoim wojskiem na ziemie Imperium Lechitów. Nawet na wieść że zabito jego córkę Ryksę oraz jej dzieci – jego wnuki – najazdu nie przerwał. Widocznie liczył się z tym i miał to wkalkulowane w realizację spisku.

W czasie kiedy w Lechii trwała żałoba na Imperium runęli: Niemcy znad Renu i Wezery, Litwini, Łotysze, Jadźwingowie i Roksolanie. Ponadto po nieurodzajnym lecie wylała Wisła, zapanował głód i część ludności wymarła zamykając tragicznie okres nieudolnych rządów Popielów. Za jego panowania miały miejsce pierwsze chrzty w Lechii w obrządku słowiańskim. O tych chrztach oficjalni historycy całkowicie milczą.

Bezkrólewie w latach 841-842

44. Król Koszyszko, Piast

krol-piast-koszyszko

Panował w latach 842-862. W maju 841 roku zwołano wiec w Kruszwicy na który zjechali się także rycerze i krewni pomordowanych książąt ze wszystkich dzielnic Imperium. Przybyli też ocalali synowie i krewni Popiela II. Narady i kłótnie ze znienawidzonymi powszechnie potomkami Popiela trwały, a Imperium zaczęło się rozpadać, bo dzielnice zachodnie za Odrą zaczęły nawiązywać kontakty z księstwami niemieckimi.

Dopiero na wielkim wiecu rok później, zgodnie z prawem i obyczajem wybrano na króla szlachcica, rycerza, zarządcę dworu królewskiego – nazywanego piastunem – doświadczonego i rozważnego „urzędnika” Koszyszko herbu Kroy.

Starał się uspokoić sytuację w pomorskich i zachodnich dzielnicach, ale tamci synowie Popiela wyłamywali się z powinności wobec króla. Dopiero jak poślubił ich córki i siostry książęce, ustały wszelkie wojny domowe i rozboje.

Podczas jego panowania 14 książąt 1 stycznia 845 roku przyjęło chrzest w obrządku rzymskim w dzielnicach południowych, nie chcąc być ofiarami napadu ze strony Czechów i Morawian, którzy przyjęli chrzest już w 818 roku.

Rok później, w 846 roku, król wschodniofrankoński Ludwik Niemiec najechał zbrojnie Wielkie Morawy, „odwiedzić” Czechów i „poznać” nowo ochrzczonych Lechitów. Czesi go tak rozgromili, że ledwo uszedł z życiem.

Po jego kolejnej wyprawie w roku 855 misjonarze zostali ostatecznie wypędzeni z Ołomuńca i Wielkiej Morawy. O tych chrztach nie ma nawet wzmianki we współczesnych źródłach historycznych.

Król Koszyszko oprócz Rzepichy miał jeszcze kilka żon, z którymi miał dwóch synów i trzy córki. Zmarł w 862 roku.

45. Król Ziemowit, Reformator

krol-ziemowit

Panował w latach 862-892. Wybrano go na króla na wiecu słowiańskim. Tolerował na obszarze Lechii rozwój chrześcijaństwa obrządku słowiańskiego (cyrylo-metodiańskiego). Miał charakter wojownika, był dzielny i zahartowany na wojnach, w których się zaprawiał jeszcze jako książę – syn króla Koszyszko. Nie narzekał na niewygody, jadał proste potrawy, a z alkoholu pił tylko piwo.

Był hojny i szczodry. Nagradzał odwagę i sukcesy na polu walki. Prawie wszystkie bitwy wygrał. Dbał o lud i wojsko, które zreorganizował, unowocześnił i dozbroił. Utworzył stanowiska dowódców – dziesiętników, setników i tysięczników. Wprowadził dyscyplinę i wydzielił drużyny. Zorganizował od początku piechotę, jazdę lekką i jazdę pancerną.

Ustawił strażników wojskowych nad granicami Lechii. Powołał kasztelanów na zarządców grodów, a starostów na zarządców miast oraz rajców miejskich. Na jego rozkaz pozakładano wsie służebne – leżące przy grodach, w których produkowano broń, pancerze, żywność, wytapiano stal, hodowano konie i gromadzono zapasy dla wojska. Takich wsi utworzył w Lechii ponad tysiąc. Brał udział w trzech wojnach i podjął działania zbrojne przeciwko dzielnicom Lechii, które oderwały się za czasów nieudolnych Popielów oraz bezkrólewia. Najechał i zhołdował Wielkie Morawy.

W roku 880 król Ziemowit najechał, złupił i odzyskał zagrabione Pogórze Karpackie. Podbił też i zhołdował plemiona Prusów, odbierając im Mazowsze i dwie córki pruskiego księcia – jedną wziął dla siebie, a drugą oddał hetmanowi w nagrodę za zwycięstwo. Założył szkołę dla rycerzy. Zmarł w 892 roku i nie zdążył odbić ziemi krakowskiej, pomorskiej i kaszubskiej oraz prowincji zachodnich między Wezerą a Odrą.

46. Król Wrocisław

Panował w latach 892-896. Po objęciu tronu udał się na zjazd władców do Hangesfeld w 892 roku. W Kronice Prokosza brak kartek z opisem panowania tego króla, ale w rocznikach bawarskich ten zjazd tak jest opisany: „Ten Arnuff (król wschodniofrankoński) wczesną wiosną podążył ku południowej granicy Bawarii, a na miesiąc maj (892 roku) zarządził wspaniały zjazd królestwa w Hangsfeld. A jako że Swiętopełk wzgardził przybyć na niego, uznano go za wroga państwa. Wzięli zaś w tejże radzie udział: Wrocisław, odległej Polski władca, a także Kurszana król Węgrów, którzy do tych pór po niepewnych siedliskach w Sarmacjii Europejskiej się błąkali. Posłowie przyrzekając wszystkie swoje siły przeciwko Swietopełkowi, jeśliby dano im niby za żołd ziemie, jakie zbrojnie zajmą”. Wyprawa uderzyła i po spustoszeniu Wielkiej Morawy król Wrocisław wrócił do Gniezna. Podczas kolejnej wyprawy na północ, aby podporządkować Lechii Kaszuby i Pomorze, zginął w zasadzce w roku 896.

47. Król Lech X Dzielny

Panował w latach 896-921. Po nagłej śmierci brata wstąpił na tron po aprobacie wiecu słowiańskiego. Tak jak jego ojciec był chrześcijaninem obrządku słowiańskiego. Postanowił pomścić brata i przygotował wyprawę wojenną na Pomorze i Kaszuby złożoną z dwóch armii. Pierwsza pod rozkazami hetmana Starży herbu Topór, dostała się w okrążenie Pomorzan, Kaszubów i sprzymierzonych Sasów, lecz w krytycznej chwili nadeszła druga armia dowodzona przez króla Lecha X. Niemal wszyscy zbuntowani książęta zginęli – reszta dostała się do niewoli. Król Lech darował im życie, ale przeszedł i podbił po kolei wszystkie ich ziemie, pomorskie, kaszubskie, zachodnie aż do Łaby i je zhołdował. Zarządził trybut, który będą co roku płacić, i zażądał ich synów jako zakładników oraz przysięgi na wierność.

Po powrocie do Gniezna złożył podziękowania bogom słowiańskim i chrześcijańskim, gdyż uczestniczył w ceremoniach obydwu religii. W późniejszym okresie uwolnił i odesłał do domów większość zakładników, którzy mu wierność przysięgali. Wszyscy w czasach jego panowania słowa dotrzymali.

Król Lech X nie utrudniał akcji misjonarskich – kolejne cerkwie wyrastały w Lechii. Do dziś o tym obrządku się nie wspomina nawet słowem, mimo iż są dowody archeologiczne, że cerkwie znajdowały się w Wiślicy, Krakowie, Gnieźnie, Wrocławiu, Ostrowie Lednickim, Poznaniu, Przemyślu, na Wawelu.

We wszystkich przypadkach cerkwie zostały później zburzone (ocalały jedynie fundamenty), a na gruzach wzniesiono katedry i kościoły.

Innym dowodem wcześniejszego chrztu Lechii jest list – skarga arcybiskupa Theotmara z Salzburga z 900 roku do papieża, że cały wschód (Małopolska, Śląsk, Wielkopolska) jest już ochrzczony przez uczniów Metodego i w związku z tym bawarscy misjonarze obrządku rzymskiego nie mają co robić.

W roku 904 król Lech X odzyskał podczas rozpadu Wielkiej Morawy Małopolskę z Krakowem, która powróciła do Lechii. Odzyskał Pomorze i ziemie zachodnie między Łabą i Odrą. Król zmarł w Gnieźnie w 921 roku. Miał dziesięć żon, trzech synów i córkę. Umarł stosunkowo młodo i nie zdążył trwale i żelazną ręką na nowo skonsolidować ledwie co odzyskanego Imperium Lechitów. Za jego panowania powstało państwo niemieckie z połączenia księstw: Saksonii, Turyngii, Szwabii, Bawarii oraz Lotaryngii.

48. Król Ziemomysł

krol-ziemomysl

Panował w latach 921-957. Zaakceptowany przez wiec słowiański wstąpił na tron w 921 roku w Gnieźnie. Był władcą sprawiedliwym, mądrym, łagodnym i hojnym. Dbał o lud i państwo. Nie był niestety zdobywcą ani pogromcą. Gdyby był taki jak jego ojciec historia wyglądałaby inaczej. On także uczestniczył w ceremoniałach starej i nowej religii.

Nie zdołał mocno zjednoczyć odzyskanych przez ojca dzielnic w jeden sprawy organizm państwowy i w konsekwencji za jego rządów pogłębił się proces podziału Ariów – Słowian na Słowian Zachodnich i Wschodnich. Książęta dzielnic zachodnich wciąż pamiętający potworną zbrodnię z czasów Popiela II bardziej skłaniali się do Niemiec niż Lechii.

Król Ziemiomysł nie miał odwagi powtórzyć kampanii swojego ojca i wymusić u Słowian siłą jedności w działaniu. W tym czasie Niemcami rządził agresywny król Henryk I, który natychmiast zaczął realizować „Drang nach Osten und Slawen” – Marsz na wschód i Słowian. W 928 roku zaatakował ziemie serbskie. Jego chrześcijańskie armie wycinały w pień kobiety i dzieci. Na zagrabionych ziemiach przejmował słowiańskie grody i miasta oraz stawiał nowe – które musieli utrzymywać podbici Słowianie.

W nastepnych latach zostały najechane ziemie pomorskie, myszyńska (Meklenburgia), wizymirska, lunieńska z miastami słowiańskimi: Arkona, Radgoszcz (Radegast), Roztoka (Rostock), Bukowiec (Lubeck), Bugbór (Hamburg), Wizymierz (Wismar), Dziewiń (Magdeburg). W roku 936 król saski Otton I zaatakował ziemie pomorskie aż do Odry.

Saski margrabia Geron najechał ziemie południowe. W roku 937 Geron wezwał trzydziestu słowiańskich książąt na spotkanie, podczas którego upił ich i kazał wymordować! Po raz drugi Sasi – chrześcijanie dokonali potwornej zbrodni, po tym jak otruli dwudziestu książąt Lechii w Gnieźnie. Odpór Nemcom w owym czasie mogli dać wyłącznie zjednoczeni pod jednym sztandarem Słowianie nie podzieleni na Wschodnich i Zachodnich i jest tak aż do dzisiaj. Wybuchały co prawda przeciwko Niemcom powstania jednak wszystkie zostały stłumione.

49. Król Mieszko I

mieszko-I

Panował w latach 957-992. Jako słowiański król objął władzę po wiecu.

Przyjął niesławny, ale osławiony chrzest – czyli tak naprawdę tylko przeszedł z obrządku cyrylo-metodiańskiego na rzymski – co zdegradowało go z roli niepodległego króla do księcia zależnego od kościoła i papieży.

Natychmiast wydał rozkaz zburzenia cerkwi i wybudowania na ich miejscu katedr i kościołów.

Siedem żon zamienił na jedną – chrześcijankę – Dąbrówkę, którą najlepiej chyba opisuje Kronika Czeska z XI wieku:

Roku pańskiego 977 umarła Dąbrówka Niecnotliwa i stara Baba. Gdy ją Xiążę Polski zaślubił, zrzuciła czepiec i iakoby Panienka przypięła sobie na głowę wieniec, co było wielkm szaleństwem i wszeteczeństwem.

W 979 roku Mieszko I rozbił i zadał olbrzymią klęskę wojskom cesarza Ottona II. Cesarz został całkowicie pokonany. Mieszko I zdobył wówczas taką sławę, że gratulowano mu w całej Europie. Przeniósł stolicę do Szczecina, a swoje Państwo oddał pod „opiekę” papieżowi i państwu kościelnemu, pragnąc je „uchronić” przed Niemieckim Cesarstwem Rzymskim.

Ta „opieka” trwa do dziś (konkordat = 1% dochodu Narodu Polskiego idzie co roku dla Watykanu), „ochrona” również trwa nieprzerwanie

(tylko niemieckie firmy oraz media mogą normalnie w Polsce funkcjonować – polskie są zarzynane podatkami, przepisami oraz gospodarczo).

I to tyle pocztu – reszta jest znana ze szkoły, gdzie niemieccy nauczyciele napisali dla nas miłe, bo krótkie, podręczniki do historii.

autor: Baca

Całość czytaj na:

http://innemedium.pl/wiadomosc/prawdziwa-historia-cz-iii-co-jest-slowianin

prokosz_kronika-polska

http://ksiegarnia-armoryka.pl/Kronika_Polska_przez_Prokosza_w_wieku_X_napisana_Prokosz.html

https://tajnearchiwumwatykanskie.wordpress.com/2016/04/22/poczet-krolow-lechii-kosciol-w-polsce-od-1050-lat-ukrywa-przed-polakami-ze-jestesmy-starozytnym-antycznym-wielkim-imperium

*fotografie poszczególnych królów z „Jasnogórskiego pocztu królów i książąt polskich”: pinterest.com/kasiavisueel

Bonus – wywiad z Januszem Bieszkiem o cywilizacjach kosmicznych na Ziemi:

Czytaj również:

536 myśli w temacie “POCZET KRÓLÓW LECHII, czyli Kościół w Polsce od 1050 lat ukrywa przed Polakami, że jesteśmy starożytnym, antycznym wielkim imperium z 18. wieku przed naszą erą! – a więc dużo starszym niż Cesarstwo Rzymskie…

    1. Nie wiem, czy dobrze myślę, ale w takim razie i Popiela potwierdzili, czyli znowu, by trzeba było cofać początki państwa polskiego.

      1. Już wcześniej myślałem, czemu politycy nie podchwycili jeszcze tego tematu. Polin zajmie starożytna Grrmanie😉

      2. Oj, chyba przygotowanie-zwiastun do nowej narracji.
        Pytanie, Kogo zaś umieszczą jako NaRÓD Lechicki ?
        Jak już kiedyś Tam…

      3. Justyno, wybór mają duży, przeważnie pada na Celtów, a tu może nawet jakieś plemię z pustyni będą chcieli wcisnąć. 😉

    2. Delikatnie, ale jednak 😎 Nawet minimalne naruszenie nienaruszalnego zrobi swoje. Głaz raz pchnięty nie wraca na stare miejsce…

      1. Dokładnie tak. Zrobili pierwszy krok w tył. Warto wyłuskiwać tego typu „drobnostki”, bo pokazują one ZMIANĘ NARRACJI HISTORYCZNEJ, pokazują, że „na górze” zostały podjęte już pewne szersze decyzje…

        Pamiętam, jaki hejt się rozpoczął w sieci po opublikowaniu powyższego wpisu w 2016 roku. Wówczas oficjalna narracja w stylu „ponad sto lat przed Mieszkiem” była wprost nie do pomyślenia. Katolicko-żydowski beton w Polsce jak niepodległości bronił przyczółka 966 🤣😄😉

      1. To jest naprawdę świetna informacja, ale i tak czuję niedosyt, bo ciągle piszą o Polsce i do prawdziwego początku jeszcze daleko. Ale należy się cieszyć tym, co mamy, i wspierać „przestrzeń”, żeby reszta jak najszybciej na wierzch wyszła.

      2. Czciborze to mam dla Ciebie misje o ile masz czas.
        Znajdz droge wodna z Kalisza na ostrow Lednicki a potem na Baltyk. Duze rzeki widze alw drobne rzeczki i jeziorka ktorymi mozna plynac dlubankami nie. Oczywiscie mozna korzystac z „mostow ladowych” z jednego dorzecza do drugiego.
        Sadze ze tedy szedl szlak handlu niewolnikow gdy Cyryl i Metody ustanowili niewolnicze prawo, ze Slowianin wyznajacy rodzimowierstwo tracil majatek i stawal sie niewolnikiem.
        Zakladam ze „zly Popiel” nie pozwalal na trase przez jego teren i musieli to obejsc rejonem Gniezna!!!

      3. Vinco, czas jest teraz wyliczany jak złoto. 😉 Ale trudno by było względnie celnie ustalić tę trasę. Moje ostatnie podejrzenia są takie, że topografia, w tym układ wód, zostały zmienione w wyniku resetu i stosowanej technologii. Która pozwala na przykład „rozsypać” potężne jezioro na kilka niepozornych akwenów mniej lub bardziej od siebie oddalonych.

      4. Czciborze, nie chodzi o takie detale. Część mogli isc pieszo. Ale ja nawet nie znam nazw tych rzek z pobliza Gniezna, ktore plyna do Warty (i ich spadek, czyli czy da sie plynac pod prad). A Ty masz mozliwosc je zidentyfikowac na mapach turystycznych tego regionu. To samo z kierunkiem od Gniezna na Notec. No i znasz szczegolowo rozmieszczenie tych osad historycznych, ktorych ja nie znam.

        Skoro to bylo 100 lat przed Mieszkiem, to na 100 procent byl to szlak nad morze. Tylko takie miejsca mogly sie tak rozwijac, miejsca na szlakach handlowych, niestety niewolniczych (po wprowadzeniu prawa przez Metodego, ze przylapanych na rodzimowierstwie sprzedaje sie w niewole), a te sie trzymaly rzek i mostow ladowych pomiedzy dorzeczami.

    3. Radość mnie Rozrywa!!! 💪

      Wrzucałem ten link w odpowiedzi na komentarz ukrainca, który twierdzi, że Polska powstała z Ukrainy. Link został usunięty (jak większość moich linków, które wrzucam o Lechi i Naszej Starożytności), a ja zobaczyłem tutaj taką piękną Nowinę.

      Wszystko idzie tam, gdzie iść powinno już dawno temu.

      Lachy My!

      1. MoRaZ PWS, jak napisałeś o tym ukraińcu, to mi się przypomniała historia pewnego murzyna, który twierdził, że biali ukradli im komputer 🤣🤣🤣🤣.

        Chwała Lachom

      2. Ukraincy istnieja ok. 300 lat, od czasu likwidacji Zlotej Ordy. Przeciez ta ludnosc slowianska, ktora tam zyla wczesniej, zostala sprzedana w niewole lub uciekla z tego rejonu. Na to miejsce przybyli Turcy i Tatarzy. Gdy przegrali pod Wiedniem, to czesc uciekla, a czesc zostala i naplynela nowa ludnosc, ktora sie teraz zwie Ukraincy, bo byli na skraju Polski, Rosji itd. Na granicy Serbii i Chorwacji jest Kraina, co znaczy to samo, czyli pogranicze.
        Zreszta po Ukraincach widac, ze sa kompletnymi mieszancami roznych etnik, a nie jednego pochodzenia. A Panowie polscy i ruscy pozostawili tam tez swoje DNA na zasadzie pierwszej nocy itp.

      3. Vinca, ten ukrainec pewnie sugerował się plemieniem polan na Ukrainie, próbuję zrozumieć, jak on to wydedukował 🤔

        Jeśli im takie historie na szkoleniach opowiadają, to już znamy psychologiczne podłoże Wołynia’43.

      4. Przypomniałeś mi, jak wieki temu pewien ukraiński żyd z Kanady opowiadał mi we Francji, jak to jeden z polskich książąt przemyskich smażył w oleju Ukraińców… – i jacy to my Panowie niegrzeczni… 😉

      5. Vinca, ten ukrainec pewnie sugerował się plemieniem polan na Ukrainie, próbuję zrozumieć, jak on to wydedukował 🤔

        Jeśli im takie historie na szkoleniach opowiadają, to już znamy psychologiczne podłoże Wołynia’43.

        Taw nie wiem, jak to możliwe, ale ten komentarz jest w połowie mój nie napisałem słowa o Wołyniu.

      6. „MoRaZ PWS, jak napisałeś o tym ukraińcu, to mi się przypomniała historia pewnego murzyna, który twierdził, że biali ukradli im komputer 🤣🤣🤣🤣.

        Chwała Lachom”

        Dobre👍
        Osobiście wolę Murzynów niż Ukraińców. Ukraińcy są mściwi.

      7. „ukraiński żyd z Kanady”

        W Kanadzie Ukraińcy mają bardzo wpływową diasporę. I szkodzą Polakom, jak tylko mogą.
        Pomagali w ukrywaniu się wielu zbrodniarzom.
        Żydzi to różnie z tym szkodzeniem, ale też ich tam niemało.

      8. Ukraińcy uważają, że Polska powstała z Ukrainy, Niemcy, że jej nie było, a była oczywiście Germania, której tereny zajmowane dziś przez Polskę były częścią… Jeden mi nawet kiedyś napisał, że Polska, ta co była, to co znamy z historii, była Niemcom przez wieki podległa… Niestety nie mogłam wejść w dyskusję i przedstawić kilka faktów, bo film, pod którym pisaliśmy na youtube (był to niemiecki film o tym, jak z żołnierze niemieccy stali się mordercami, przestępcami), został usunięty. Podejrzewam, że chodziło o prawa autorskie, bo był to film Arte, a ktoś go tak o, wstawił. Niestety, nie mogłam odpowiedzieć temu komuś, kto to, co wyżej napisałam, twierdził.

      9. U-kraja
        Z – kraja czyli moja chata z kraja .
        U-kraina czyli u-kraja .
        Dużo jest opracowań ww/
        Nie istniało państwo u-kraina.

        . ”Nie ma ono wielowiekowej
        tradycji wspólnego życia w jednolitym organizmie państwowym, lecz jest tworem
        sztucznie połączonych co najmniej siedmiu różnych ziem nie tylko o odrębnej tradycji
        politycznej, historii, składu etnicznego, ale i mentalności oraz zróżnicowanej świadomości narodowej. Aby ten zlepek ziem i ludzi przekształcić w naród i w państwo
        XXI wieku, trzeba wysiłku i wielkiej spokojnej, pokojowej pracy co najmniej kilku pokoleń.
        Ale należy w tym miejscu zaznaczyć, że w oparciu o ideologię postkomunistyczną czy nacjonalistyczną dominującą na tych ziemiach, nie zbuduje się państwa przyjaznego ludziom i narodom sąsiedzkim.”

        ”Nr 11 ROCZNIK INTEGRACJI EUROPEJSKIEJ 2017
        CZESŁAW PARTACZ DOI : 10.14746/rie.2017.11.9
        Politechnika Koszalińska, Koszalin
        Krytyczne spojrzenie na europejskie aspiracje Ukrainy
        i stanowisko Polski…”

        Ukraina jest nie do końca ”soborna”, czyli zjednoczona..

        ”PANY” WY-tak jestśmy w ich mniemaniu przezywani.

        Dużo , czytałam na ww.

        Twór sztuczny u – kraja-inaczej zlepek narodów..

        Podążają za tym aby świat stał się takim zlepkiem NaRODów .

        Wy…obrazić nie trudno co zadzieje się wówczas..

        Dlatego Razem jesteśmy silni.

        Rozbicia dzielnicowe już przerabialiśmy…

      10. Czy nikogo nie zastanawia, ze Ukraincy popelnili takie same czyny jak Turcy? Przeciez to bylo to samo imperium. Nie ma ciaglosci na terenie ukrainy z czasow przed imperium osmanskim, zlota orda, czy jak to tam nazywano. Przedtem tam byla Ruś, ktorej ludnosc uciekla lub zostala sprzedana do niewoli.

      11. Ludzie nie znają Historii bo niby skąd ? Kto w komunistycznej Polsce nauczał ? Jedynie słuszni i po–słuszni i usłużni..

        Ula-Laszka
        Niemcy-ss- w czasie wojny za dużo obiecywali Ukraińcom .
        Nawet sam Hitler interweniował żeby nie obiecywano im z wiele.
        Obiecywali im państwo-wość , kraj , i do teraz upominają się powołując się na obiecanki.

        SS-galizien poczytaj…

        https://www.google.com/search?q=ss-galizien&oq=ss-galizien&aqs=chrome..69i57j0i512l2j0i30l5j0i10i30j0i30.8398j0j7&sourceid=chrome&ie=UTF-8

        Nasza RODzina ucierpiała w Świętokrzyskiem

      12. „SS-galizien”

        To właśnie w Kanadzie byli weterani tej formacji znaleźli swój raj na Ziemi.

      13. „Ukraincy istnieja ok. 300 lat, od czasu likwidacji Zlotej Ordy. […] ludnosc slowianska, ktora tam zyla wczesniej, zostala sprzedana w niewole lub uciekla z tego rejonu. Na to miejsce przybyli Turcy i Tatarzy”
        ——————–
        Vinca, zapomniałaś o Chazarach i ludach kaukaskich, choc doprecyzuje, ze Chazarowie (w świetle badan) to ponoć lud pochodzenia tureckiego.

        Kiedyś oglądałam program dokumentalny o poszukiwaniu przodków w kontekście badan DNA (ancestry DNA). Odcinek dotyczył kilku ukraińskich modelek. Jakie były wyniki? Prawie wszystkie dziewczyny nosily w sobie dominujące geny fińskie i bałkańskie. Bałkańskie nie byly sprecyzowane. No, ale ze wokół Krakowa istniało kiedyś państewko (twór państwowy) zwane Chrobacją aka Chorwacją, wiec może to przybysze stamtąd.

        U kobiet można ponoć badać TYLKO linię żeńską ze strony matki, w co ja osobiście nie wierze, u mężczyzn linię męską ze strony ojca (Y-DNA) i żeńską ze strony matki (mitochondrialne mRNA).

      14. Powojenne obozy dla esesmanów, w tym ukraińskich, w Kanadzie. Sadze, ze Ukraińców raczej wysyłano do obozów na preriach. Zostali i osiedlili sie. Najwięcej Ukraińców mieszka własnie w środkowych prowincjach. Czesc, z pewnością, to potomkowie przedwojennej emigracji.

        Odwiedziliśmy jeden taki oboz nad jeziorem Superior w Ontario. Tam teraz jest park prowincjonalny (Neys). Nawet wystawę im poświęcili! W baraku. Jedyną dla nich niedogodnością byla nuda i „końskie” muchy. Grali w siatkówkę, byli przyzwoicie odżywieni. Normalnie az sie w nas zagotowało! A w Ontario tez sporo miasteczek z niemieckimi nazwami.
        W tym samym czasie starający sie o pobyt w Kanadzie Polacy musieli za darmo odpracować 2 lata na roli. Znam historie Polaka, którego przydzielono do gospodarstwa niemieckiego. Odmówił, wiec urzędnik kazał mu wracać, skąd przybył. Ostatecznie po awanturze przydzielono go Francuzowi w Quebecu. Bardzo niemiło wspominał ten czas.

      15. Kalino, racja. A Osmanie porywali ludzi z calej okolicy, wiec geny rozne. Nawet cale Wegry placily im haracz, a i tak napadali i porywali dzieci, kobiety i kogo sie dalo. To sie na terenie Osmanow wymieszalo i czesc tego zostalo potem, w tym Chazarzy, Tatarzy itd plus przybyli nowi. Ukraina to genetycznie takie stany zjednoczone. Nie sugerujmy sie jedynie R1a, ktore moze byc po gwaltach w ramach pierwszej nocy (takie bylo prawo) plus prawa wojny.

  1. „Czy to święto plonów, ognia i wody, czy narodziny, ślub i śmierć – Słowianie wiedzieli, jak uczcić każdy dzień (i każdą noc)”.

    Cóż zrobić wobec powyższego ? Przejąć tylko mogli…

    „Nie zmogła Nas kula – Nie Zmogła Nas siła”.. Zdrawiam

    1. Przemysław Urbańczyk jest Archeologiem
      „Przemysław Urbańczyk – prof. dr hab., mediewista archeolog, profesor zwyczajny Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz Instytutu Archeologii i Etnologii PAN; od 2017 dyrektor Polish Institute of Advanced Studies PAN. Wikipedia
      Data urodzenia: 21 października 1951, 69 lat
      Wykształcenie: Uniwersytet Warszawski (1974)
      Uczelnia: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

      Zredagowane dzieła: Nie-Słowianie o początkach Słowian, WIĘCEJ..”

      .https://www.youtube.com/watch?v=N_zTxswfDFs

    1. Nie jestem zdziwiona. Kilka zaszczepionych osób mówiło mi, że źle się czuli. Oczywiście nie wiążą tego z przyjęciem tego 💩. Poszli do lekarza i okazało się, że mają jakieś robaki…

  2. Jakiś tydzień temu skomentowałam na Telegramie filmik jakiegoś Niemca, mówiącego o tym, że Niemcy powinny wrócić do 1872 (albo 1971 – nie pamiętam teraz dokładnie), bo wtedy było to państwo prawa. Napisałam, że to nie jest prawda, bo państwo niemieckie (wtedy pruskie) nie było państwem prawa, choćby z tego powodu, że nielegalnie zajmowało nieswoje ziemie, że przepisy były okrutne dla mieszkańców itd, itp. Zostało to nawet dobrze przyjęte, ktoś zaproponował, żeby stworzyć grupę (i ją stworzył: Narody Polskie, Narody Niemieckie). Napisałam też, że żeby zrozumieć to, co się w w 1920 zdarzyło, należy się dalej niż 1872 cofnąć. Np. do 1793.. rozbiory Polski. Ta osoba dała jako obrazek grupy mapę z już podzieloną Rzeczpospolitą. Ja od tamtej pory nic tam nie napisałam, bo powietrze ze mnie uszło, czuję, że to jakaś akcja, która ma mnie odciągnąć od tego, co dzieje się teraz i tutaj. Bo grzebanie się w tej właśnie historii i wyjaśnienie jej kilku osobom (bo więcej się pewnie nie zainteresuje) niewiele da, a skupi naszą uwagę na czymś, co i tak będzie wyjaśnione, gdy cała prawda wyjdzie na jaw. Postanowiłam już, że nie będę się tam wdawać w żadne dyskusje, opiszę jednak to, co dusza polska czuła w czasie przynajmniej kilkuset lat, dołączę do tego poczet królów Polski (Lechii) autorstwa niemieckiego z czasów zaborów. Ale nie wiem, kiedy się za to wezmę…

    1. Tak, teraz niejeden przeżywa takie akcje odciągania od tego, co dzieje się tu i teraz. Czasem chodzi o sprawy, które i tak zostaną wyjaśnione, a czasem o zupełne bzdety. Zauważyłam takie tendencje i nie daję się wciągać w takie sprawy, by nie tracić uwagi i energii na nic. Mnie często ludzie usiłowali wciągać w jakieś niepotrzebne dyskusje i nikomu niepotrzebne akcje. W Życiu nie, on line.
      Dobrze to czujesz, Ulaszko Kochana.

  3. I znowu coś nie na temat wrzucę. Oglądam po trochę film na kanale Świadoma TV RAPORT JASNOWIDZA:

    .https://www.youtube.com/watch?v=-7MNXhtSQNc&t=3527s

    Pani Ela ok. 1:02 (godzina i dwie minuty) rzuciła krótko, że my gadom śmierdzimy. Nie wiem, czy to tylko tak powiedziała, czy coś za tym stoi (Weda), ale ja kilka nocy temu usłyszałam jak ktoś (coś) w czasie snu (ale tylko to z niego zapamiętałam) powiedział mi „śmierdzisz”. Tylko tyle zapamiętałam z tej nocy i wbiło mi się mocno w pamięć. Zastanawiałam się, co to mogło znaczyć. Teraz już może wiem?

    1. Pecunia non olet (pieniądze nie śmierdzą) – przypisali Wespazjanowi, który według nich wprowadził około 70 roku n.e. podatek od toalet publicznych.

      Według Żywotów cezarów, rozdział Boski Wespazjan,
      po krytyce przez między innymi własnego syna Tytusa
      za zajmowanie się tak niepoważnymi aspektami gospodarki,
      miał on odpowiedzieć łac. pecunia non olet.

      Dlatego śmierdzimy – otóż to ! …j.wyżej

  4. I jeszcze jedna sprawa dotycząca snów. Wczoraj podczas oglądania nagrania Zygfryda z Kariną i Christianem weszłam w rozmowę z kimś, kto jest w snach atakowany. Ta osoba napisała, że atakują ją przez stopy. Ja z kolei (tak też tam napisałam) od dzieciństwa mam potrzebę zakrywania stóp, gdy idę spać. Może być nie wiem jak gorąco, moje stopy i dolny kawałek pleców (w pasie) muszę mieć koniecznie przykryty. Kilka osób też to napisało, że od zawsze stopy muszą mieć zakryte. Miał ktoś z was też coś takiego?

    1. Ulu
      Ja tak mam🤔
      Stopy i okolice nerek musze mieć zawsze zakryte.
      Poz tym ja śpię z głową …pod poduszką.Od zawsze 🙃

    2. Ja od zawsze śpię w skarpetkach, choćby cienkich.

      Kupiłam sobie trzy pary skarpetek (mieszanina konopi i bawełny). Cena taka jak za bawełniane. Cienkie, kolor naturalny. Po praniu wyglądają zdecydowanie lepiej niż bawełniane.
      W sprzedaży sa tez lniane, ale cena juz znacznie wyższa.

      1. Kalino, jeśli masz ze snem kłopoty, to załóż RAJ-stopy, a miną twe kłopoty 😄
        To wiedza stara jak świat, którą się pasjonuje modowy świat 😁

      2. Radku, testuję skarpetki z konopi.😁 Mam nadzieję, że będą bardziej trwałe niż bawełniane. Wiadomo, bawełna bawełnie nierówna; jakość wyrobów coraz gorsza.

      3. „Radku, testuję skarpetki z konopi.😁”

        Kalino, ja natomiast śpię bez skarpet. Widocznie jestem ekshibicjonistą 😁🤣
        Druga sprawa, że mam tak duże stopy 🥴, że skarpety i buty robią mi na zamówienie 🤣🤣🤣🤣 Obawiam się, że rozmiar mojej stopy jest większy od Ciebie 🤣 Dlatego jak chodzę, to spoglądam pod nogi, bo nie chciałbym rozdeptać kogoś, kogo lubię 😁 Jest to dla mnie „próba bohatera” 😂

    3. Interesujący temat. Zdziwił mnie wczoraj odzew na „przykrywanie stóp” przy zasypianiu. Dlatego tu go poruszyłam. Może coś w tym jest? Bosakowanie pomaga nam się z Matką ziemią połączyć. Może stopy to taki czuły punkt? Otwarty? Ciekawe.

    4. Ja mam przy sobie zawsze wielki szal lub chustę. No i mam zawsze długą spódnicę. Jak nie mam kołdry lub koca, to nakrywam się tym, co mam. Potrzebuję jednak być przykryta.

      1. Ja wiążę sobie na kostkach nóg i nadgarstkach czerwone wstążki, jak idę spać. Dobra jest też czerwona koszula nocna itp. Stopy lubię mieć odkryte, jak mi za ciepło, choć jedną, natomiast nerki koniecznie zakryte. No i lubię się opatulić kołdrą, więc mam ją dość cienką i lekką.

      2. A ja nie potrafię spać w cokolwiek ubrana, przeszkadza i uwiera mnie jakikolwiek strój, więc sypiam tylko na golasa 🛌😂😂😂 pod kołderką.
        Mam tak od dziecka, mama śmiała się ze mnie, że zachowuję się jak z bajki księżniczka na ziarenku grochu. 😂😂😂😂😂

      3. No coz, Slowianko, z Twojego sposobu spania wynika jedno… Zawsze mialas cieplo w sypialni 🤣🤣🤣.

  5. Skoro Soros i jego wykidajły tak Murzynom wcierają, to oni w to wierzą. Kto im daje kasę na wyprawę z Afryki do Europy? Kiedyś na okrągłych łódeczkach, a teraz samolotem przez Białoruś? Kto im podaje namiary na ośrodki pomocy uchodźcom?

  6. „To jeszcze stopy, czy już płetwy? 😂”

    Stopo-płetwy, bo jestem Rybą zodiakalną, która o dziwo też chodzi 😁 Jest to fenomen, którego ja sam nie pojmuję.
    Poruszam się pod wodą i na lądzie 😜
    Gdybyś wpadła do wody, to bym Cię zjadł, niczym rekin 🤣
    Chyba, że bym był po śniadaniu 😉

      1. Nie bój się, bo na swój sposób polubiłem Ciebie 🤗 Wolałbym już papier zjeść niż Ciebie, Kalino 🤣
        Byłbym draniem, gdybym Ciebie zjadł, a później na forum brylował, jak gdyby nigdy nic 😁

      2. „Tu każdy każdego lubi albo/i toleruje „na swój sposób” 🤣”

        Kalinko, mój sposób, to sposób Raduchiański, bardzo specyficzny.
        Gdybym był rekinem Radkiem 🤣, to bym Ciebie zjadł z miłością i pietyzmem, bez negatywizmów 🤣🤣🤣🤣. Raduchianie, tak mają 🤣

      3. Radku, lubię się z tobą przekomarzać (nie tylko z tobą oczywiście) i „łapać za słowa”. 😘😜

        Czy przekomarzać i pożartować znaczy to samo? 😉

        pożartować – pożarty/pożarta 😉😂

    1. „Czy przekomarzać i pożartować znaczy to samo? 😉

      pożartować – pożarty/pożarta 😉😂”

      🤔🤔🤔A wiesz co, Kalino? Ciebie, to chyba bym zjadł w tzw. sosie własnym 😁
      Bez posolenia, bez popieprzenia i bez usmażenia 😁 🤣, bo Kaliny są ponoć smaczne bez doprawienia 🤣🤣🤣🤣 Najpierw bym wziął udo, a potem piersi 🤣 😜 i bez frytek 🤣😉😄 Oczywiście, gdybym był rekinem 😁

      1. Kalinko, a gdybym był takim rekinem, jak na tym foto 🤣, to co byś powiedziała?
        Gdybym raptownie, znienacka 😂 wystawił łeb podczas twojego prysznica i coś pierdolił (jakieś głodne rekinie kawałki) o namydlaniu Ciebie np. żelem waniliowo kokosowym?😁🤣🤣🤣🤣😜 Czy te oczy mogą kłamać? 😄:

        https://pl.dreamstime.com/%C5%9Bliczny-kresk%C3%B3wka-rekin-denni-zwierz%C4%99ta-wektorowa-ilustracja-odizolowywaj%C4%85ca-dalej-image110661982

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s